Coffeemachine international

Saddam is dood, of gewond, of verstopt zich ergens in Irak

WASHINGTON | Het is de meest gestelde vraag in Washington: Waar is Saddam Hussein? In elke nieuwsuitzending, op elke persconferentie borrelt en gist het, maar het antwoord blijft immer uit.

Waar is Saddam, zoemt het permanent bij de CIA en een paar kilometer verderop in het Pentagon. "Ik weet het niet. Ik weet het niet", bezweert Pentagon - baas Donald Rumsfeld nog maar eens. "Hij is of dood, of gewond, of gezond en verbergt zich om te voorkomen dat hij wordt gepakt." Al vanaf de eerste dag van de oorlog in Irak op 20 maart beheerst de kwestie conversaties bij de koffiemachine en aan keukentafel. Je hebt de gelovigen en de ongelovigen. De gelovigen – goedgelovigen, volgens cynici – denken dat het best zou kunnen dat hij dood is. De ongelovigen denken dat het de Amerikanen goed van pas kwam de fictie te laten bestaan dat Saddam wel eens omgebracht zou kunnen zijn. De oorlogsstrategie was er immers op gericht het regime te ondergraven en zo snel mogelijk te laten instorten. Vanuit het Pentagon kwam destijds hetzelfde verhaal als nu: hij is dood, hij is gewond, of hij leeft nog. Rumsfeld vorige week donderdag: "Ik zie zoveel informatie van inlichtingendiensten, en zoveel ervan is anekdotis. Ik heb niets gezien dat bevestigd werd door verscheidene betrouwbare bronnen, waaruit je kunt afleiden dat hij wel of niet leeft." De Iraakse minister van Informatie Mohammed Saeed Sahhaf bleef in Bagdad keurig volhouden dat zijn baas nog leefde, net als zijn zonen Uday en Qusay. Als hij nog leeft, laat hij zich dan maar vertonen, was de boodschap die vanuit Washington bijna eensgezind klonk.

De CIA wist 'bijna zeker' dat hij gewond was geraakt, maar die zekerheid leek weg te sijpelen na een tv-opname vorige week vrijdag waarbij Saddam door Bagdad liep, een kind op de arm nam terwijl in de verte rookwolken te zien waren. Dat kon natuurlijk een van de dubbelgangers zijn, maar het idee dat de Iraakse dictator de 'onthoofdingsaanslag' niet had overleefd ebde weg. Niet voor lang echter, want afgelopen maandag werd opnieuw een aanslag gedaan. In de welgestelde buurt Mansur sloegen bunkerbusters een krater van negen meter in de grond. Zelfs als Saddam Hussein zich daar in een bunker verscholen hield, kon hij dat niet hebben overleefd, zo was het idee. Opnieuw is er iemand die hem 'het' gebouw binnen heeft zien gaan, en niet naar buiten heeft zien komen. Maar een dag later was er bij de door de bommen aangerichte ravage niets te zien of merken van veiligheidstroepen die zouden proberen daar iets te redden of te vinden. Dus waar is Saddam Hussein? Speculaties zijn er genoeg. Hij zou zijn gevlucht naar de Russische ambassade in Bagdad. Niet waar, zegt Rusland. Hij zit al lang ergens op een strand te genieten van de rijkdom die hij in de afgelopen decennia heeft vergaard of hij smeedt 'ergens' plannen voor een onverwachte tegenstoot, denken sommigen. Zijn vrouw zou hebben willen vluchten naar Tikrit, Saddams geboorteplaats die nog in handen is van de Republikeinse Garde. De Amerikanen hebben de weg naar het noorden afgesloten in de hoop dat te voorkomen. Ook een ondergronds commandocentrum bij Tikrit is vorige week heftig gebombardeerd, om de terugkeer van Saddam te bemoeilijken. Er waren berichten dat een zwaargewonde Saddam op weg zou zijn naar Syrie. Ook andere hooggeplaatste lieden zouden zijn gevlucht naar dit buurland, iets waarvoor Rumsfeld van Defensie Damascus natuurlijk onmiddellijk de wacht heeft aangezegd. Het is niet de bedoeling dat Syrië deze misdadigers opneemt.